Visítanos en FACEBOOK
 
Últimas Noticias
 
Noticias
AS ALGAS DAS PRAIAS
01/08/2019

Foto: E. González.

Como xa estamos en época do gozo das praias, queremos lembrar os beneficios que teñen as algas varadas na beira.

Estamos afeitos a considerar as praias como parques de lecer ou meros obxectos de consumo e estas nin son espazos artificiais nin simples extensións de area estéril, senón que son ecosistemas naturais e vivos, polo que deben tratarse de forma respectuosa e coidadosa para que conserven a súa boa saúde, da que todos nos beneficiaremos.

Son as algas varadas na area os bioindicadores do bo estado de conservación das praias, xa que lles achegan múltiples beneficios:

1º. As algas son hábitat e alimento de máis de cincuenta especies de macroinvertebrados, (algúns protexidos por leis europeas), e estes son á súa vez o alimento de distintas aves, entre elas a píllara das dunas, especie ameazada en Galicia.

2º. Se estas poboacións de animais consumidores de algas están en bo estado, serán elas as encargadas de eliminalas de forma natural da area.

3º. Os nutrientes que liberan as algas varadas na beira volven finalmente ao mar, fertilizándoo e favorecendo a súa produtividade.

4º. As algas ademais reteñen a area arrastrada polo vento e son as encargadas de fertilizar tamén as plantas dunares pioneiras, propiciando así a formación da duna. E é sabido que as dunas son as que protexen a costa da erosión do mar e do vento, ademais de seren as reservas de area das praias. Se as dunas se destrúen, as praias tenden a erosionarse e desaparecer.

Todo este proceso forma parte da cadea trófica costeira que garante a boa saúde do ecosistema litoral.

Pero cando as algas depositadas nas beira se eliminan artificialmente, está a provocarse unha grave alteración ecolóxica que dá lugar a areais estériles e insalubres.

Foto: J. Vázquez.

A praia da Lanzada, no Grove, está dentro da Rede Natura 2000, forma parte do Complexo Ons-O Grove e da Reserva Ornitolóxica de SEO/BirdLife.

Ademais está clasificada polo Plan de Conservación da Píllara das Dunas da Consellería de Medio Ambiente da Xuntade Galicia, como Área Prioritaria de Conservación, ou o que é o mesmo, espazo vital para a supervivencia da píllara das dunas, especie protexida en Galicia.

Por todo iso o Concello do Grove retirou a limpeza mecánica, non pasando a máquina cribadora de area pola Lanzada; só se fará en casos moi puntuais e despois de pedir as autorizacións correspondentes.

A cambio, a limpeza é manual e selectiva. Só se eliminan os contaminantes: plásticos, vidros, latas...

Tampouco se volveron a colocar as illas de colectores de residuos que había no areal que, á parte de seren focos de contaminación, atraían avespas e depredadores e facían que a camioneta de recollida circulase pola area, poñendo en perigo animais e plantas.

O Concello do Grove está a ser un exemplo de que a conservación do patrimonio natural é perfectamente compatible co turismo de sol e praia, e outras localidades costeiras xa se están interesando polo seu modelo respectuoso coa natureza e que á vez lle ofrece ao turista praias sas e naturais.

As algas non son lixo, senón elementos naturais dos nosos areais que desempeñan un notable papel ecolóxico, polo que debemos respectar as algas depositadas na beira.

 
PÍLLARA DAS DUNAS: SENSIBILIZACIÓN E DIVULGACIÓN
15/07/2019

Foto: G. Ferreiro.

Como todos os nos xa celebramos a primeira "Xornada de Sensibilización e Divulgación" na praia da Reserva Ornitolóxica do Grove, onde temos poliños de píllara das dunas (Charadrius alexandrinus).

Durante varias horas un gran número de usuarios da praia pasaron polos telescopios invitados polos voluntarios de SEO-Pontevedra para observar esta especie da praia en perigo.

A todos os participantes se lles poñía un gran sorriso na cara cando descubrían a través dos obxectivos os poliños patilongos e de cor area corricando pola praia e vixiados atentamente polos seus pais.


Adulto e poliño. Foto: J. Gómez.

Ademais de entregarlles folletos informativos do “Grupo Píllara”, tamén lles explicamos o importante que é conservar esta especie ameazada, porque entre outras cousas é un bo indicador da saúde ambiental da praia, o porqué de non levar cans a estas (xa que os cans poden depredar poliños), de deixar as algas na area, a súa fonte de alimento, ou de ser un dos poucos areais galegos que non ten papeleiras e que os usuarios xa manteñen en perfecto estado.

Unha vez máis estas accións que gozan dunha alta participación e carisma, resultan moi produtivas e son un exemplo para outros concellos que tamén contan nas súas costas con esta adorable especie.

Foto: G. Ferreiro.

 
NOTICIAS SOBRE A AVE DO ANO 2019
02/07/2019

Que ves na foto?        28/06/2019. G. Ferreiro.

 

As últimas noticias sobre as píllaras das dunas (Ave do Ano 2019), que nidifican na Reserva Ornitolóxica do Grove son as seguintes:

- Na praia hai unha familia de píllaras con 3 pitos, da que se encarga a femia e que xa realizan pequenos voos, polo que se dan por salvados.

- Unha segunda familia vixiada polos dous proxenitores, da que só vimos 1 pitiño e que tamén realiza voos curtos.

- Un terceiro grupo familiar fórmano 3 pitos de 15 días, dos que se encarga o macho.

- E unha última familia a cargo do pai, con 2 pequenas píllaras, pois naceron hai 5 días.

De momento son 4 familias con 9 poliños de píllara das dunas na praia da Reserva Ornitolóxica do Grove.

É un grande éxito. É a Ave do Año 2019.

Só desexamos que todos cheguen a voar.

Cómpre resaltar que xa case non se ven cans na praia.

*Na foto obsérvase unha femia de píllara e un pito en primeiro plano ao que só se lle ve a parte superior da cabeza.

 
SABES CALES SON OS SERES MÁIS AÉREOS?
17/06/2019

 

Cirrio común. Apus apus. Ilustración: Encarna González.

Son os cirrios.

Os cirrios son as aves máis aéreas que existen, xa que pasan case toda a súa vida no ceo.

Por se non os coñeces, os cirrios teñen forma de gadaña, son de cor cincenta e chían alegremente con algarabía ao amencer e á tardiña facendo acrobacias entre rúas e prazas.

Pertencen á orde dos apodiformes, de aí o seu nome científico, Apus, que significa "sen patas", xa que as súas extremidades inferiores son pequenas garras que só necesitan para se colgaren uns segundos de cantís e paredes.

Os cirrios son aves migradoras que chegan en abril desde a África tropical e central. e marchan en agosto.

Son formidables voadores, pois esta viaxe migratoria fana dun tirón, sen escalas (10.000 km), e poden alcanzar máis de 100 km/h.

Só pousan unha vez ao ano cando aniñan, pero son capaces de pasar máis de dous anos voando sen se pousaren, ata que alcanzan a madureza reprodutiva, que é aos 2 anos de idade. Chegan a percorrer máis dun cuarto de millón de quilómetros ao longo do ano. Un cirrio marcado no seu niño en Madrid, en menos de dez meses realizou unha viaxe de máis de 20.000 quilómetros antes de regresar ao niño… e todo iso sen se deter a descansar nin durmir.

Os cirrios aliméntanse no aire de plancto aéreo, que está formado por millóns de insectos diminutos que son arrastrados polas correntes ou o vento. Para atrapalos abren a súa ancha boca, que actúa coma un funil.

Esta dieta convérteos en axentes de control biolóxico moi beneficiosos para o ser humano, xa que comen millóns de insectos, sobre todo moscas e mosquitos.

Ademais de alimentarse no aire, tamén se aparean no aire e dormen no aire. Para durmir ascenden á tardiña ata 2,5 km de altura (agás os reprodutores, que dormen no niño). Durante o sono o bater das súas ás redúcese e desactivan unha parte do cerebro, coma os golfiños.

A entrada de frontes frías ou de mal tempo nas súas áreas de nidificación diminúe a presenza de insectos voadores, o que supón un afastamento temporal dos cirrios cara a zonas de maior oferta, podendo desprazarse centos de quilómetros.

Nestes casos os polos que quedan sós no niño entran nun estado de sopor, similar a unha hibernación, reducindo o ritmo cardíaco e a temperatura corporal, o que lles permite superar estes fenómenos meteorolóxicos sen a necesidade de alimentarse ata catro días.

En condicións normais os polos (que adoitan ser de 2 a 4), son alimentados con bólas de alimento comprimido que os seus pais portan no papo.

Ao cabo de 40 días abandonan o niño cun lixeiro sobrepeso. Esta reserva permítelles afrontar as primeiras dificultades da vida aérea, posto que o abandono do niño é definitivo.

As crías saltan unha mañá do niño, sen necesidade de aprendizaxe previa, e non retornan a el xamais.

Os cirrios son monógamos, a súa parella é de por vida e poden vivir ata 21 anos.

Estas parellas ocupan todos os anos o mesmo niño, que constrúen con materiais que recollen no voo: plumas, herbas, follas, pétalos... e aglutínano con cuspe.

Son aves coloniais e aniñan en fendas, ocos de tellas, ocos de persianas… de todo tipo de edificios, muros, murallas, torres, pontes…

Os cirrios son aves que están en retroceso, pois estímase que en España nos últimos 20 anos os cirrios diminuíron en 11 millóns (33% menos). No Reino Unido o descenso é do 56%.

As ameazas que sofren e que provocaron o retroceso das súas poboacións son:

-A nova edificación, que non lles ofrece posibilidades aos cirrios, xa que as técnicas de cerramento tapan todos os buratos anulando os lugares útiles para a nidificación.

-E as restauracións arquitectónicas non coidadosas que destrúen niños e lles dan morte a polos e adultos.

Os cirrios NON ensucian nin danan o patrimonio e NON producen sucidade nas fachadas nin causan danos nos edificios.

Está amplamente demostrado que a conservación do Patrimonio Histórico é perfectamente compatible coa conservación do Patrimonio Natural e tamén que a integración dos cirrios na urbanización actual é totalmente viable.

O resultado disto son cidades modernas, respectuosas coa natureza e, polo tanto, con alta calidade de vida.

Ademais actúan como insecticidas naturais, xa que comen millóns de insectos, controlando así pragas agrícolas, forestais e urbanas.

Os cirrios, por seren aves insectívoras, están protexidas e a destrución dos seus niños está penada pola lei.


Os cirrios, enigmáticos e intelixentes, irradian a beleza do ceo e enchen de vida e alegría as nosas cidades.


Non destruamos os seus niños.

 
PÍLLARAS E CANS
04/06/2019

Foto: G. Ferreiro.

Xa naceron os primeiros poliños de píllara das dunas na praia da Reserva Ornitolóxica do Grove onde nidifican.

Dun niño naceron 3, doutro tamén foron 3 os pitos nacidos. Agora todos corren pola area da praia vixiados polos seus pais.

Pero seguen levando cans a este areal...

A PESAR DOS INNUMERABLES CARTEIS

QUE PROHIBEN CANS NA PRAIA

A PESAR DAS CONTINUAS CHAMADAS DE ATENCIÓN

POR PARTE DOS VOLUNTARIOS DE SEO-PONTEVEDRA

E DOS AXENTES MEDIOAMBIENTAIS

A PESAR DAS VISITAS DO SEPRONA E A POLICÍA LOCAL

E HABENDO UN AREAL CANINO MOI PRETO

CADA DÍA XENTE INCÍVICA

CONTINÚA LEVANDO CANS

ÁS POUCAS PRAIAS DE GALICIA

ONDE AÍNDA CRÍA A PÍLLARA DAS DUNAS

É de PERSOAS EGOÍSTAS

non querer aceptar cal é a prioridade,

se a das suas mascotas,

QUE ESTÁN PROHIBIDAS,

POLO QUE INFRINXEN A LEI

e que ademais

NON CORREN NINGÚN RISCO DE EXTINGUIRSE,

ou a dos ANIMAIS SILVESTRES

QUE TEÑEN QUE SOBREVIVIR POR SI SÓS

NUN MUNDO CADA VEZ MÁIS HUMANIZADO

E QUE ESTÁN EN PERIGO DE DESAPARECER PARA SEMPRE.

Femia e poliño de píllara das dunas. 02/06/2019. Foto: O. Gaitán.

 
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Final >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Añadir a: Yahoo Añadir a: Google Añadir a: Facebook Añadir a: Twitter
Castellano
Galego
English
youporn