DESCUBRINDO A PÍLLARA DAS DUNAS: LECCIÓN DE NATUREZA NAS PRAIAS DO GROVE
Cada ano achegamos ao alumnado de 6.º de Primaria dos centros educativos do Grove á fascinante diversidade de aves que habitan na súa contorna máis próxima. Estas actividades permítenlles coñecer de primeira man a riqueza natural que os rodea e comprender a importancia de conservala.
Nesta ocasión, a proposta foi diferente á doutros anos. En lugar de centrarnos nas aves migratorias que visitan as nosas costas durante o inverno, dedicamos a xornada a coñecer unha das especies reprodutoras máis emblemáticas e vulnerables da comarca: o píllara das dunas, unha limícola que atopa nas nosas praias un dos seus escasos refuxios para criar.
A actividade comezou nas aulas, onde o alumnado participou nunha charla divulgativa sobre a bioloxía desta especie e os desafíos aos que se enfronta para sobrevivir. A perda de hábitat, as molestias provocadas pola actividade humana e a presión sobre as zonas de nidificación son algunhas das ameazas que poñen en risco as súas poboacións.
Despois chegou o momento máis agardado: a visita á praia onde nidifica esta ave. Equipados con prismáticos e telescopios, os nenos puideron observar varios exemplares sen interferir no seu comportamento, aprendendo así a importancia de gozar da natureza dun xeito respectuoso. Ademais do píllara das dunas, a praia ofreceu a oportunidade de descubrir outras aves mariñas que comparten este valioso ecosistema costeiro.
A xornada continuou na lagoa da Bodeira, un espazo de grande interese para a fauna acuática. Alí, entre xunqueiras e augas tranquilas, apareceron ante os nosos ollos diferentes especies de parrulos, mergullóns pequenos, galiñolas negras, andoriñas e cirrios comúns, entre outras moitas aves que utilizan este humidais como refuxio, zona de alimentación ou lugar de descanso.
Máis alá das observacións realizadas, o verdadeiro valor desta experiencia reside en espertar a curiosidade e o interese das novas xeracións pola natureza. A ilusión e o entusiasmo amosados polo alumnado —e tamén polo profesorado— recórdanos que a educación ambiental é unha ferramenta fundamental para a conservación.
Quizais algúns destes mozos e mozas observadores se convertan no futuro en defensores da biodiversidade. Polo de agora, quedamos coa satisfacción de ter posta unha pequena semente de respecto e admiración pola natureza. Co tempo, coidado e coñecemento, agardamos que esa semente medre e dea os seus froitos.
Enviada en