ESCOITAR A NOITE PARA COÑECER O DÍA

ilustracions: Encarna González.

Cando o sol se agocha, a natureza comeza a falar. A noite tamén nos fala da paisaxe.

Curuxas, mouchos das ourellas europeos, mouchos paleárticos e noiteboas cincentas converten as horas de escuridade nun momento clave para coñecer a saúde das paisaxes.

A Reserva Ornitolóxica de SEO/BirdLife de O Grove non queda en silencio. Ao contrario: comeza unha nova quenda de actividade. Algunhas das aves que durante o día pasan completamente desapercibidas saen entón na procura de alimento, para comunicarse e percorrer o seu territorio. Son as aves nocturnas.

É o momento da curuxa común (Tyto alba), do moucho de orellas europeo (Otus scops), do moucho paleártico (Athene noctua) —especie que tamén pode observarse e escoitarse durante as horas de luz— e da noiteboa cincenta (Caprimulgus europaeus).

Deste grupo de aves nocturnas, na nosa comarca temos dúas especies residentes que permanecen connosco durante todo o ano: a curuxa e o moucho paleártico, e dúas migradoras que só veñen á nosa zona para criar na primavera/verán: o moucho de orellas pequenas e a noiteboa cincenta.

Todas elas forman parte, ademais, do programa Noctua de SEO/BirdLife, que realiza un seguimento das poboacións de aves nocturnas en España.

Observar e rexistrar as especies presentes na Reserva, e comprobar como evolucionan as súas poboacións ao longo dos anos, axúdanos a comprender que está a acontecer nos hábitats que nos rodean.

Por que atopamos aquí especies diferentes?

Unha das claves está na propia paisaxe.

A comarca reúne un variado mosaico de campos agrícolas, prados, matogueiras, zonas forestais e espazos máis abertos. As construcións abandonadas tamén son importantes porque ofrecen refuxio e lugares axeitados para criar. Esta diversidade proporciona alimento e refuxio a aves con formas de vida diferentes.

Que está a acontecer con elas?

Os datos e observacións recompilados por ornitólogos e naturalistas da zona mostran que as distintas especies non evolucionan do mesmo xeito.

A curuxa común presenta un forte declive. O moucho das orellas europeo experimenta importantes variacións duns anos a outros, mentres que o moucho paleártico, estreitamente ligado ás paisaxes agrícolas, mostra unha diminución moderada. Pola contra, a noiteboa cincenta mantén unha tendencia estable.

Estas diferenzas son importantes porque nos lembran que a fauna responde de maneira distinta ás transformacións do territorio.

A dispoñibilidade de alimento, a transformación ou desaparición de determinados ecosistemas, a perda de lugares de cría ou os cambios nas prácticas agrícolas poden ter consecuencias moi diferentes segundo a especie.

As aves son indicadores do que acontece ao noso arredor. Cando unha poboación diminúe, aumenta ou desaparece dun lugar, pode estar revelando cambios no ecosistema que non sempre percibimos a simple vista.

Por iso é tan importante seguir escoitándoas e observándoas. A súa presenza proporciónanos información valiosa sobre a saúde do noso contorno e sobre a biodiversidade que aínda conserva a nosa paisaxe.

Protexer as aves nocturnas é protexer os ecosistemas que compartimos e, ao mesmo tempo, coidar do noso propio benestar.

Enviada en

Ver outras novas